Η OPENAI προχώρησε σε μια διακριτική αλλά σημαντική αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του ChatGPT, περιορίζοντας πλέον τα αιτήματα που ζητούν από το chatbot να γράψει «στο ύφος» γνωστών συγγραφέων. Μέχρι πρόσφατα, οι χρήστες μπορούσαν να ζητήσουν, για παράδειγμα, ένα κείμενο «στο στιλ του Stephen King» ή του Ernest Hemingway και το μοντέλο συνήθως ανταποκρινόταν. Πλέον, το ChatGPT αρνείται να μιμηθεί άμεσα το χαρακτηριστικό ύφος ενός συγγραφέα και προτείνει ως εναλλακτική τη δημιουργία πρωτότυπου κειμένου που απλώς δανείζεται ορισμένα γενικά χαρακτηριστικά.
Σε σχετικές δοκιμές, όταν ζητήθηκε από το ChatGPT να γράψει την εισαγωγή μιας ιστορίας στο ύφος του Stephen King, η απάντηση ήταν ότι μπορεί να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο κείμενο με στοιχεία όπως ατμοσφαιρικός τρόμος, έμφαση στους χαρακτήρες και μικρές επαρχιακές πόλεις, αλλά όχι να αντιγράψει τη χαρακτηριστική συγγραφική φωνή του δημιουργού.
Παρόμοια συμπεριφορά παρατηρήθηκε και για άλλους συγγραφείς, τόσο εν ζωή, όπως η J.K. Rowling και η Amy Tan, όσο και για κλασικούς δημιουργούς που έχουν αποβιώσει, όπως ο Charles Dickens και ο Ernest Hemingway. Η εξέλιξη αυτή παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς έρχεται σε αντίθεση με πρόσφατη έρευνα της No Latency, σύμφωνα με την οποία το ChatGPT μέχρι πρότινος απέφευγε να μιμείται εν ζωή συγγραφείς, αλλά δεχόταν αντίστοιχα αιτήματα για δημιουργούς που δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή.
Παρότι η διαφορά ανάμεσα στις εκφράσεις «ακριβής μίμηση» και «κείμενο με παρόμοια χαρακτηριστικά» μπορεί να μοιάζει μικρή, ενδέχεται να έχει σημαντικές νομικές προεκτάσεις. Η OPENAI βρίσκεται αντιμέτωπη με σειρά αγωγών που την κατηγορούν για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων κατά την εκπαίδευση των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων της. Σε μία από αυτές τις υποθέσεις γίνεται ειδική αναφορά στην ικανότητα του ChatGPT να δημιουργεί κείμενα που θεωρούνται ιδιαίτερα όμοια με έργα τα οποία προστατεύονται από copyright.
Σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας, προστατεύεται η συγκεκριμένη έκφραση μιας ιδέας και όχι το προσωπικό ύφος ενός δημιουργού. Ωστόσο, αν ένα παραγόμενο κείμενο θεωρηθεί «ουσιαστικά παρόμοιο» με το πρωτότυπο έργο, μπορεί να προκύψουν ζητήματα παραβίασης δικαιωμάτων.
Όπως σημειώνει ο Robert Brauneis, καθηγητής Νομικής στο George Washington University, η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργεί μια πρωτόγνωρη κατάσταση, καθώς για πρώτη φορά η προσωπική συγγραφική φωνή μπορεί να αναπαραχθεί τόσο εύκολα και με τόσο χαμηλό κόστος.
Το ζήτημα έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις στον δημιουργικό χώρο. Πέρυσι, η συγγραφέας Lena MacDonald βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης κριτικής όταν δημοσίευσε κατά λάθος μια απάντηση που είχε παραχθεί από AI, στην οποία αναφερόταν ότι το κείμενο είχε ξαναγραφτεί ώστε να μοιάζει περισσότερο με το ύφος της συγγραφέα J. Brie.
Η στάση των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης πάντως δεν είναι ενιαία. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα της No Latency, το GOOGLE Gemini εξακολουθεί να εκτελεί αιτήματα μίμησης συγγραφικού ύφους, το PERPLEXITY AI τα απορρίπτει συστηματικά, ενώ τα Claude και MICROSOFT Copilot υιοθετούν μια ενδιάμεση προσέγγιση, επιτρέποντας τέτοια αιτήματα αλλά προειδοποιώντας τους χρήστες για πιθανά ζητήματα που σχετίζονται με τη μίμηση του προσωπικού ύφους δημιουργών.
